Έφτασε επιτέλους ο καιρός που η καρδιά των απανταχού «τσιχλάδων» -και όχι μόνο- χτυπάει δυνατότερα από κάθε άλλη εποχή του χρόνου. Ήδη τα πρώτα νέα μιλούν για καλά μπασίματα από τσίχλες σε όλη την Ελλάδα, πιστές όπως κάθε χρόνο στο ετήσιο ραντεβού τους. Με την βοήθεια του καιρού, οι επόμενες δύο εβδομάδες θα περιέχουν το σύνολο σχεδόν της φθινοπωρινής τους άφιξης στην χώρα μας, προσφέροντας την ευκαιρία στους κυνηγούς της για άφθονες τουφεκιές.
Ο κυνηγός της τσίχλας στα μπασίματα θα επιλέξει σημεία με αρκετά μεγάλο ύψος, αφού το κυνήγι της αυτή την εποχή γίνεται κατά την διάρκεια της αποδημίας της. Υπάρχουν και ευκαιρίες για μερικές τουφεκιές σε «πιασμένα» πουλιά σε μέρη με χαμηλό υψόμετρο, αλλά αυτό αποτελεί την εξαίρεση και όχι τον κανόνα. Ορεινές ή ημιορεινές περιοχές λοιπόν θεωρούνται ιδανικές, κατά προτίμηση κοντά στην θάλασσα. Εάν εκεί κοντά υπάρχει και κάποιο παρατημένο αμπέλι ή άλλο είδος ευκαιριακής τροφοληψίας, θεωρείται σαφώς πλεονέκτημα μιας και τα πουλιά μπορεί να το επιλέξουν ως στάση για ανεφοδιασμό σε θερμίδες.
Οι κοντινές τουφεκιές σ’ αυτό το κυνήγι είναι μάλλον η εξαίρεση, με μερικές λιγοστές ευκαιρίες σε «μαύρες» που έχουν μπει αποβραδίς, έχουν μείνει για να ξαποστάσουν και ξεκινούν αμέσως το ταξίδι τους με το πρώτο φως της ημέρας. Ο κανόνας στο κυνήγι της τσίχλας στα μπασίματα είναι οι μακρινές τουφεκιές, που δοκιμάζουν στο έπακρο το όπλο, το φυσίγγι και φυσικά την ευστοχία του κυνηγού. Μακρύκαννα όπλα εδώ προσφέρουν σαφές πλεονέκτημα, με την μακριά σκοπευτική τους γραμμή να δίνει την εντύπωση μικρότερης προσκόπευσης και σταθερότερη παρακολούθηση του στόχου. Προσωπική μου προτίμηση είναι η καραμπίνα αερίων, με μήκος κάννης τουλάχιστον τα 71 εκατοστά, ενώ πολύ συχνά τις κυνηγώ και με σκοπευτικά σούπερ ποζέ με μήκος καννών 76 και 81 εκατοστών. Το αυξημένο τους βάρος δεν αποτελεί πρόβλημα σ’ αυτό το στατικό κυνήγι, παρά μάλλον είναι πλεονέκτημα αφού τους προσδίδει ομαλή και ακριβή κίνηση και μειωμένο λάκτισμα. Φυσικά ο καθένας χρησιμοποιεί όποιο όπλο έχει διαθέσιμο, ειδικά οι θιασώτες άλλων θηραμάτων που κυνηγούν την τσίχλα ευκαιριακά στα περάσματα.
Η σύσφιξη του όπλου καθορίζεται όχι τόσο από το ύψος των πουλιών, τα οποία δεδομένα πετούν σε μεγάλο ύψος, αλλά από την άνεση που αισθάνεται ο εκάστοτε κυνηγός στις μακρινές τουφεκιές και τι θεωρεί ο καθένας οριακή τουφεκιά. Για κάποιον που το όριο που θα σηκώσει το όπλο του είναι τα 35 μέτρα, το μισό τσοκ (***) θα τον καλύψει. Για όσους επιχειρούν σε μεγαλύτερες αποστάσεις, το βελτιωμένο μισό (**) ή ακόμα και το φουλ (*) είναι ασφαλέστερες επιλογές, κρατώντας όμως πάντα στο μυαλό μας ότι η τουφεκιά με αυτά τα τσοκ δεν συγχωρεί σκοπευτικά λάθη στις κοντινές και μέσες αποστάσεις.
Ο καιρός στα μέσα και τα τέλη Οκτωβρίου είναι σε γενικές γραμμές μαλακός, επομένως πρέπει να αποφεύγουμε τις υπερβολές στις γομώσεις των φυσιγγίων μας. Τα 32 γραμμάρια είναι κατ’ εμέ το ανώτατο όριο, κι αυτό με την προϋπόθεση ότι δεν παράγει έντονο λάκτισμα στο όπλο μας, ειδικά με τον μεγάλο αριθμό φυσιγγίων που πιθανόν θα ρίξουμε μέσα σε μικρό σχετικά χρονικό διάστημα. Τα πολλά γραμμάρια δεν πολλαπλασιάζουν το ωφέλιμο βεληνεκές όπως λανθασμένα πιστεύουν μερικοί, ειδικά όταν το τίμημα είναι το αυξημένο λάκτισμα και οι κακές κατανομές λόγω ζεστής ατμόσφαιρας. Προσωπική μου προτίμηση τα σκοπευτικά φυσίγγια του sporting, με γόμωση 28 γραμμαρίων με σκάγια νο 8 ή 7½ σε συνδυασμό με στενά τσοκ. Γλυκιά και ξεκούραστη τουφεκιά, με τεράστιες δυνατότητες και επιπλέον διόλου ευκαταφρόνητη εξοικονόμηση χρημάτων. Τα σκάγια νο 9 έχουν επαρκή κινητική ενέργεια μέχρι τα 50 σχεδόν μέτρα, αλλά απαιτούν μεγαλύτερες προσκοπεύσεις σε μακρινές αποστάσεις αναλογικά με τα νο 8, τα οποία θεωρώ ιδανικά για το συγκεκριμένο κυνήγι, ειδικά με το ενδεχόμενο περάσματος και από δεντρότσιχλες ή φάσσες από το καρτέρι μας.
Η τεχνική της σκόπευσης στο καρτέρι της τσίχλας δεν έχει κάποια ιδιαιτερότητα σε σχέση με άλλα θηράματα του καρτεριού. Απλά το μικρό μέγεθος του στόχου σε σχέση με την αυξημένη απόσταση, τα στενά τσοκ και τις ελαφριές γομώσεις, απαιτεί μάλλον μεγαλύτερη ακρίβεια στη σκόπευση από οποιοδήποτε άλλο κυνήγι. Αυτό που σώζει την κατάσταση είναι οι συνήθως πληθωρικοί αριθμοί συναντήσεων στα μπασίματα, γλυκαίνοντας το χάπι της αστοχίας, αφού οι ευκαιρίες είναι πολλές.
Όπως σε κάθε τουφεκιά σε κινούμενο στόχο, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στην βάση μας. Η ισορροπία παίζει τεράστιο ρόλο στην έκβαση της βολής και ειδικά στις μακρινές βολές καρτεριού που έχουν την επιπλέον ιδιαιτερότητα της ανάγκης διατήρησης της σωστής τροχιάς του στόχου. Βλέπετε, σ’ αυτές τις βολές, εξίσου σημαντική με την προσκόπευση, αν όχι σημαντικότερη, είναι η τροχιά. Γι αυτό προτιμούμε τεχνικές που βοηθούν στην «ανάγνωση» της γραμμής του πουλιού, όπως το swing through, το σκούπισμα δηλαδή του στόχου από πίσω προς τα εμπρός και το pull away, όπου το όπλο επωμίζεται στο στόχο και ύστερα από ένα σύντομο διάστημα αρμονικής κίνησης μαζί του, επιταχύνει ομαλά και πατιέται η σκανδάλη. Αυτές οι τεχνικές επιτρέπουν στον κυνηγό να «μπει» σωστά στην γραμμή του θηράματος πριν εφαρμόσει την ανάλογη προσκόπευση. Σαν κανόνα, στο καρτέρι χρησιμοποιούμε κατά κόρον την τεχνική pull away, με εξαίρεση τις ξαφνικές εμφανίσεις θηραμάτων κοντά, που λόγω αιφνιδιασμού καταφεύγουμε στο swing through, το οποίο είναι επιπλέον προτιμητέο και στις βολές τύπου «ρουαγιάλ», όπου το όπλο αναγκαστικά θα πρέπει να σαρώσει το στόχο από πίσω προς τα εμπρός και η σκανδάλη να πατηθεί με πίστη μόλις το ένστικτο προστάξει.
Καλή επιτυχία λοιπόν σε όλους, με προσοχή και σεβασμό πάντα στο θήραμα και την φύση!