Η Φάσσα αποτελεί ένα από τα δημοφιλέστερα θηράματα καρτεριού στην χώρα μας, με πάρα πολλούς φανατικούς κυνηγούς να αφιερώνουν το σύνολο σχεδόν της σεζόν στο κυνήγι της και χιλιάδες άλλους να την κυνηγούν περιστασιακά ή ευκαιριακά.
Το κυνήγι της Φάσσας στην Ελλάδα εμφανίζει ουσιαστικές διαφορές με άλλες χώρες, όπου οι Φάσσες θηρεύονται κατά κύριο λόγο σε καλλιέργειες του κάμπου, αποκλειστικά με την χρήση ομοιωμάτων. Στην Ελλάδα όπου τα ομοιώματα πάσης φύσεως απαγορεύονται αυστηρά από τη νομοθεσία, το κυνήγι της λαμβάνει χώρα κυρίως σε ορεινούς και ημιορεινούς όγκους και δασώδεις περιοχές. Οι κυνηγοί επιλέγουν τα καρτέρια ύστερα από προσεκτική και συνήθως πολύ χρονοβόρα έρευνα και παρατήρηση. Το σκεπτικό είναι να βρουν αρχικά την περιοχή που κρατάει τα πουλιά και αν είναι δυνατόν τα σημεία βοσκής και κούρνιας, ώστε να στηθούν για καρτέρι στην διαδρομή από και προς τα σημεία αυτά το πρωί και το απόγευμα. Το κυνήγι της στην βοσκή είναι εξαιρετικά δύσκολο, λόγω των μέτρων ασφαλείας που λαμβάνει αυτό το πανέξυπνο θήραμα με πουλιά «σκοπούς» τοποθετημένα σε σημεία με μεγάλη ορατότητα, κάνοντας την προσέγγιση του κοπαδιού σε ακτίνα βολής από τον κυνηγό εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Το κυνήγι στην κούρνια αν και πιο εύκολο, είναι κατά την γνώμη μου ανεύθυνο για έναν συνειδητοποιημένο κυνηγό Φάσσας, αφού ασχέτως κάρπωσης, ύστερα από την ενόχληση που θα δεχθούν θα εγκαταλείψουν το σημείο αυτό στερώντας από τους κυνηγούς μελλοντικές συναντήσεις στην ίδια περιοχή.
Το ιδανικό όπλο της Φάσσας θα πρέπει να έχει μεγάλη σκοπευτική γραμμή ώστε να διευκολύνει τη σκόπευση στις μακρινές βολές αλλά ουδέτερο ζύγισμα ώστε να μην δυσχεραίνει την κίνηση σε μικρότερες αποστάσεις βολής. Το μήκος των 76 εκατοστών θεωρώ ότι είναι ιδανικό, τόσο για καραμπίνες όσο και για σούπερ ποζέ. Το πλαγιόκαννο είναι μάλλον ακατάλληλο για κυνήγια καρτεριού, αφού η σκοπευτική του γραμμή ωφελεί περισσότερο τις κοντινές ενστικτώδεις βολές. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιος που προτιμάει το πλαγιόκαννο για όλα του τα κυνήγια θα έχει αναγκαστικά πρόβλημα στη σκόπευση. Η χωρητικότητα της καραμπίνας αποτελεί πάντα πλεονέκτημα σε θηράματα που κινούνται κοπαδιαστά και η Φάσσα δεν αποτελεί εξαίρεση. Μία ελαφριά σχετικά καραμπίνα αερίων αποτελεί την προσωπική μου επιλογή για τα θηράματα καρτεριού. Το λογικό βάρος αποδεικνύεται χρήσιμο όταν πρέπει να περπατήσουμε για μεγάλες αποστάσεις σε δύσβατο έδαφος από και προς το καρτέρι μας, ενώ το σύστημα αερίων βοηθάει στην αισθητή μείωση του λακτίσματος. Ειδικά στην Φάσσα όπου τα φυσίγγια είναι συνήθως ενισχυμένα, η απόσβεση του λακτίσματος πρέπει να αποτελεί σημαντικό παράγοντα επιλογής όπλου. Καλό είναι να επενδύσουμε και κάποια χρήματα σε ένα καλό πέλμα εάν το όπλο μας δεν έχει κάτι ποιοτικό από το εργοστάσιο και φυσικά όπως σε όλα τα κυνήγια, να φροντίσουμε να έχουμε προσαρμόσει το κοντάκι στα μέτρα μας.
Το τσοκάρισμα του όπλου μας εξαρτάται από τις αποστάσεις βολής που αναμένεται να συναντήσουμε. Το κλασικό μισό τσοκ (***) είναι μία εξαιρετική επιλογή χρυσής τομής, που με τον ανάλογο συνδυασμό διαφορετικών φυσιγγίων μπορεί να καλύψει πολύ μεγάλο εύρος αποστάσεων. Εάν η πλειοψηφία των βολών είναι σε οριακές αποστάσεις, τότε το βελτιωμένο μισό (**) και το φουλ (*) βρίσκουν το ιδανικό τους πεδίο, αλλά μπορεί να μας ζορίσουν αν κάποια πουλιά μας βγαίνουν βολικά σε φυσιολογικές αποστάσεις. Σε καρτέρια που τα πουλιά περνούν σταθερά κοντά ή εάν ο κυνηγός δεν αισθάνεται άνετα σε τουφεκιές άνω των 30 μέτρων, ο βελτιωμένος κύλινδρος (****) είναι ένα τσοκ που θα γεμίσει την τσάντα ευκολότερα από οποιοδήποτε άλλο.
Τα φυσίγγια της Φάσσας αποτελούν έδαφος μόνιμης αντιπαράθεσης ανάμεσα σε κυνηγούς διαφορετικής νοοτροπίας και προσέγγισης του κυνηγίου της. Έχω ακούσει υπερβολές που κυμαίνονται από νο 8 έως άσσους και μηδενικά. Η αλήθεια βέβαια ποτέ δεν κρύβεται στην υπερβολή αλλά κάπου στη μέση. Προσωπική μου επιλογή είναι το νο 6 για φυσιολογικές αποστάσεις, το νο 5 για οριακές τουφεκιές και κάποιες φορές το νο 7 για ζεστό καιρό και κοντινά καρτέρια. Οτιδήποτε πιο χονδρό από το νο 5 θεωρώ ότι αδυνατίζει υπερβολικά την κατανομή από πλήθος σκαγιών, καθιστώντας την επιτυχημένη τουφεκιά κυρίως θέμα τύχης, αφού ως γνωστόν η τουφεκιά χάνει την αποτελεσματικότητά της πρώτα από πυκνότητα κατανομής και ύστερα από διάτρηση. Εάν θέλετε να προσθέσετε λίγα ακόμη μέτρα στο ωφέλιμο βεληνεκές της τουφεκιάς σας μπορείτε να επιλέξετε επινικελωμένα ή επιχαλκωμένα σκάγια ή με υψηλή πρόσμιξη σε αντιμόνιο, αποφεύγοντας όμως την χρήση τους σε κοντινές και μεσαίες αποστάσεις όπου δεν είναι τόσο αποτελεσματικά όσο τα απλά μολύβδινα ημίσκληρα σκάγια. Η αποφυγή της υπερβολής αφορά φυσικά και το βάρος των γομώσεων. Το εύρος των 34 έως 36 γραμμαρίων αρκεί για να καλύψει τις συνηθισμένες καιρικές συνθήκες στην χώρα μας. Με πολλή ζέστη μπορούμε να κατεβούμε και στα 30 γραμμάρια ενώ σε ισχυρό ψύχος τα 38, 40 ή 42 γραμμάρια θα δουλέψουν καλύτερα. Οτιδήποτε βαρύτερο επηρεάζει αρνητικά τις ταχύτητες, το λάκτισμα και την ποιότητα της κατανομής.
Αναφέρονται στην Φάσσα σαν «ατσαλόφτερη», «το σιδερένιο πουλί» κι άλλα χαριτωμένα παρατσούκλια, προσδίδοντάς της μία σχεδόν μυθική, άτρωτη υπόσταση! Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται μεν για σκληρό και ανθεκτικό πουλί, με σωματική και ψυχική αντίσταση στα τραύματά της, ειδικά τον χειμώνα που έχει πλήρες φτέρωμα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι το πλάσμα με τις υπερφυσικές ιδιότητες που περιγράφουν. Τον μύθο συντηρεί και το φαινόμενο του σύννεφου από πούπουλα ύστερα από εύστοχες βολές με το πουλί να συνεχίζει απτόητο την πορεία του, ερμηνεύοντάς το ως αδυναμία των σκαγιών να κάνουν μεγαλύτερη ζημιά πέρα από ένα απλό ξύσιμο των φτερών της. Η αλήθεια είναι ότι αυτές οι αποτυχίες καταβολής οφείλονται στη συντριπτική τους πλειοψηφία σε ελλιπή προσκόπευση. Μία τουφεκιά που βρίσκει το πουλί στο πίσω μέρος του, θα βγάλει άφθονα πούπουλα αλλά δεν πρόκειται να γκρεμίσει το πουλί από τον ουρανό, τουλάχιστον όχι ακαριαία. Η Φάσσα με το σχεδόν νωχελικό χτύπημα των φτερών της εν πτήση έχει το χαρακτηριστικό ταλέντο να κρύβει την πραγματική της ταχύτητα, η οποία κάθε άλλο παρά χαμηλή είναι. Πιάνει εύκολα τα 70-80 χιλιόμετρα την ώρα υπό φυσιολογικές συνθήκες, ενώ μπορεί άνετα να υπερβεί ακόμα και τα 110 χιλιόμετρα την ώρα σε κίνδυνο ή με ευνοϊκό άνεμο. Ένας στόχος που κινείται με αυτές τις ταχύτητες χρειάζεται τρία με τέσσερα μέτρα πραγματική προσκόπευση στα 35 μέτρα απόσταση, προσκόπευση που οι περισσότεροι θα παραδεχτούν ότι δεν βάζουν ενώ άλλοι πιθανόν θα σκεφτούν από μέσα τους «υπερβολές». Πιστέψτε με όμως, είναι πέρα για πέρα αληθινή.
Η τουφεκιά της Φάσσας απαιτεί ψυχραιμία, ξεχώρισμα ενός πουλιού από το κοπάδι, έντονη και αδιάλειπτη εστίαση στο κεφάλι της, αρμονική κίνηση με το σώμα μας και γενναίο πάτημα της σκανδάλης όταν η εικόνα μοιάζει υπερβολική για να είναι αληθινή. Υπάρχει μία δημοφιλής συμβουλή στους σκοπευτικούς κύκλους για στόχους μακρινούς και γρήγορους που δεν θα διστάσω να σας δώσω για το κυνήγι της και δοκιμάζοντάς την θα εκπλαγείτε ευχάριστα: «Μην φοβάστε να αστοχήσετε μπροστά»!
Καλή επιτυχία!