Το αυτογεμές ημιαυτόματο κυνηγετικό όπλο, ή αλλιώς η καραμπίνα όπως συνηθίζουμε να το αποκαλούμε, είναι κατά γενική ομολογία η δημοφιλέστερη επιλογή των Ελλήνων κυνηγών και όχι χωρίς λόγο. Προσφέρει μείωση του λακτίσματος, εύκολη συντήρηση και επισκευή, καλή σχέση ποιότητας / τιμής, εναλλαγή διαφορετικών καννών, αυξημένη χωρητικότητα φυσιγγίων, εύκολη προσαρμογή κοντακιού και ευχρηστία στο κυνήγι, ειδικά όταν η ταχύτητα γεμίσματος αποτελεί πλεονέκτημα.
Ποια είναι όμως εκείνα τα χαρακτηριστικά που επηρεάζουν την χρηστικότητα της καραμπίνας; Όποτε με ρωτούν «ποιο είναι κατά την γνώμη σας το καλύτερο όπλο», η απάντησή μου είναι πάντα η ίδια: «Το όπλο που δεν μας τη σπάει πουθενά». Το όπλο δηλαδή που δεν θα μας εμποδίσει με κανέναν τρόπο να κάνουμε τις τουφεκιές που δικαιούμαστε και μπορούμε. Ότι και να είναι αυτό που πιθανόν ενοχλεί, το βάρος, το ζύγισμα, το λάκτισμα, η κακή σκανδάλη, η φτωχή βλητική απόδοση, το κοντάκι, ο αυξημένος κρότος ή ακόμα και λεπτομέρειες, όπως το στόχαστρο, η ρίγα, η θέση της ασφάλειας, ακόμα και το σχήμα της ψάθας ή η αντανάκλαση του ήλιου στα μέταλλα, οτιδήποτε μπορεί να εκνευρίσει τον κάτοχο και να τον αποσπάσει κατά την χρήση είναι στοιχεία που απομακρύνουν τον όρο «τέλειο» από το όπλο μας. Και να είστε βέβαιοι, η χρηματική αξία ελάχιστη σχέση έχει με αυτόν τον ορισμό μου. Γνωρίζω όπλα πολλών χιλιάδων ευρώ που για διάφορους λόγους θεωρώ ανυπόφορα και όπλα λίγων εκατοντάδων ευρώ που δυσκολεύομαι να βρω ψεγάδια.
Ξεκινώντας από τον μηχανισμό, στο δίλημμα «αέρια ή αδράνεια», προσωπικά επιλέγω μηχανισμό αερίων. Η ευκολία στο καθάρισμα που προτάσσουν οι φίλοι της αδράνειας δεν είναι σημαντικό επιχείρημα διαμόρφωσης επιλογής με την ίδια λογική που δεν θα διάλεγαν και αυτοκίνητο υποθέτω με αυτό το κριτήριο. Αν και είμαι ο πρώτος που θα παραδεχτώ ότι έχω πουλήσει εξαίρετη κατά τ’ άλλα καραμπίνα για τον κύριο λόγο της απίστευτης δυσκολίας της στο καθάρισμα και τις άπειρες πληγές που μου είχε αφήσει στα χέρια από την διαδικασία, για τα περισσότερα σύγχρονα όπλα έχει ληφθεί μέριμνα σε αυτόν τον τομέα. Αλλά και πάλι, για να μην φάσκω και αντιφάσκω, εάν η κάπνα στα σωθικά του όπλου σας «σας χαλάει», τότε το σύστημα αερίων δεν είναι για εσάς. Όταν τύχει να ρίξω πολλά φυσίγγια στο κυνήγι, προσωπικά προτιμώ να γυρίσω σπίτι μου χωρίς μελανιές και πονοκέφαλο.
Αν εξαιρέσουμε την περίπτωση εξειδικευμένου για κάποιο κυνήγι όπλου και ψάξουμε την χρυσή τομή για μία καραμπίνα γενικού κυνηγίου, θεωρώ ότι ένα βάρος γύρω στα 3 κιλά είναι ένας άριστος συμβιβασμός. Αυτό το όπλο θα κουβαληθεί με ευκολία για μεγάλες αποστάσεις ενώ ταυτόχρονα με συνδυασμό κάποιων παραμέτρων, θα προσφέρει ικανή απόσβεση λακτίσματος, τουλάχιστον σε λογικά βάρη γομώσεων.
Φυσικά τίποτα δεν επηρεάζει περισσότερο την χρηστικότητα ενός όπλου από τα μέτρα του κοντακιού. Όσο καλό κι αν είναι ένα όπλο, εάν τα σκάγια δεν πηγαίνουν εκεί που κοιτάμε είναι πρακτικά άχρηστο. Και ειλικρινά απορώ με όσους από άποψη δεν φροντίζουν να φέρουν το κοντάκι στα μέτρα τους, είτε φοβούμενοι μην χαλάσει η αισθητική του όπλου τους από τις επεμβάσεις ή πιστεύοντας ότι ο κατασκευαστής ξέρει καλύτερα για να σχεδιάσει το κοντάκι με τις συγκεκριμένες διαστάσεις. (Ναι, έχω ακούσει πολλές κουλές δικαιολογίες). Είναι δέον λοιπόν η καραμπίνα που θα επιλέξουμε να συνοδεύεται από φλάντζες αλλαγής κλίσης ή ακόμα και αποστάτες αυξομείωσης του μήκους που συναντάμε σε κάποια όπλα της αγοράς. Ακόμα όμως και αν απουσιάζουν αυτά από τη συσκευασία ή αν δεν αρκούν για το σύνολο των τροποποιήσεων που απαιτούνται, μην διστάσετε να αναθέσετε σε κάποιον ειδικό να σας φέρει το κοντάκι στα μέτρα σας.
Στα πλαίσια του τι μπορεί να θεωρήσει κάποιος ενοχλητικό, άρα να καθιστά το όπλο του μη χρηστικό, είναι φυσικά και το υπερβολικό λάκτισμα. Τα μέτρα του κοντακιού είναι φυσικά η νο 1 παράμετρος που φροντίζει να μην μας τιμωρεί κάθε τουφεκιά, όπως είναι βέβαια και τα λογικά βάρη γομώσεων ανάλογα με το θήραμα και την εποχή. Από εκεί και πέρα, ένα ποιοτικό πέλμα πάντα βοηθάει την κατάσταση, ειδικά σε όπλα αδρανείας και ειδικά με χαμηλό βάρος. Τα κοκάλινα πέλματα που ήταν της μόδας στο παρελθόν δεν θεωρώ ότι έχουν θέση στα σύγχρονα όπλα της εποχής μας.
Επίσης ένα ή περισσότερα εξωεργοστασιακά τσοκ αναβαθμίζουν την χρηστικότητα της καραμπίνας μας, αφού πέρα από την συνήθως βελτιωμένη βλητική τους απόδοση, είναι εύκολα αναγνωρίσιμα στο μάτι ως προς την σύσφιξή τους, μπαινοβγαίνουν γρήγορα χωρίς κλειδί και προστατεύουν το στόμιο του όπλου μας από κάποια πιθανή έμφραξη από χιόνι ή λάσπη.
Ο αορτήρας είναι άλλο ένα χρήσιμο εξάρτημα της καραμπίνας μας, ενώ σε κάποια κυνήγια όπως της πέρδικας, των υδροβίων και του αγριογούρουνου είναι απολύτως απαραίτητος. Προσωπικά προτιμώ τους ελαστικούς αορτήρες που δεν μπλέκονται στα κλαδιά και σε άλλα εμπόδια και φροντίζω να τους αντικαθιστώ αμέσως μόλις χαλαρώνουν και «κρεμάνε».
Επεμβάσεις που τροποποιούν το όπλο μας και πιθανόν να προκαλέσουν απώλεια της εγγύησης ή μέρος αυτής, θα πρέπει πάντα να ζυγίζονται προσεκτικά πριν γίνουν. Προσωπικά δεν πρόκειται να κάνω δεύτερη σκέψη πριν «πειράξω» μια κακή σκανδάλη, ή πριν μακρύνω έναν κοντό κώνο προσαρμογής ή πριν κάνω porting σε μία κάννη, αναλαμβάνοντας άμεσα την ευθύνη για τις οποιεσδήποτε συνέπειες. Αυτές οι επεμβάσεις, αν γίνουν από έμπειρο οπλουργό μόνο προσθέτουν στην αξία του όπλου μας.
Και φυσικά θα πρέπει να φροντίσουμε να έχουμε το όπλο μας σε άριστη λειτουργική κατάσταση, να το καθαρίζουμε σε εύλογα χρονικά διαστήματα και πάντα όταν έχει βραχεί και να το πηγαίνουμε στον οπλουργό για τα σέρβις του. Κοινώς δεν το αφήνουμε για να μην μας αφήσει.